Op 12 januari 2026 verwoordde dr. Marko Oldenburger zijn mening als Expert in de Juridische Commissie van de Duitse Bondsdag Kritiek op de door de federale regering geplande „kleine“ hervorming van het afstammingsrecht. In zijn verklaringen voor de Duitse Orde van Advocaten maakte hij duidelijk:
👉 De geplande nieuwe afstammingswet voldoet niet aan de grondwettelijke mogelijkheden en de feitelijke gezinsrealiteit.
Achtergrond: Waarom het afstammingsrecht moet worden hervormd
In 2024 oordeelde het Federale Constitutionele Hof dat het eerdere recht van natuurlijke vaders om de geboorte van een kind te betwisten ongrondwettelijk is. Sindsdien is de wetgever verplicht geweest om het afstammingsrecht te reorganiseren - met name met het oog op:
- de Ouderlijke rechten onder artikel 6 GG,
- de Fundamentele rechten van biologische vaders en
- de Het belang van het kind als grondwettelijke norm.
Hoewel het huidige ontwerp van de regering aan deze eisen voldoet, blijft het vanuit technisch oogpunt op sommige gebieden tekortschieten.
Belangrijkste kritiekpunten van dr. Oldenburger
- Het belang van het kind moet voorrang krijgen boven formele ouderschapsmodellen
Volgens Dr. Oldenburger moet de wet niet categorisch vasthouden aan verouderde tweeoudermodellen. Een gevolg hiervan is dat een van de verantwoordelijke ouders bij het kind weggenomen moet worden en vervangen moet worden door een andere persoon die genetisch met het kind verbonden is en ook verantwoordelijkheid draagt. Als gevolg van dit geschil over individuele posities, heeft de Kinderwelzijn niet alleen onbeduidend aangetast. De basiswet sluit uit Meerouderconstellaties uitdrukkelijk niet uitgesloten. Als er meer dan twee mensen bereid en in staat zijn om verantwoordelijkheid te nemen, kunnen ze zelfs de aanzienlijk betere oplossing zijn.
➡️ Als er stabiele sociale relaties bestaan en alle betrokken partijen in staat zijn om samen te werken, kan een wettelijke drieouderconstellatie in het belang van het kind zijn.
- Wettelijke erkenning van de moderne gezinssituatie
Gezinnen worden tegenwoordig op veel verschillende manieren gevormd - bijvoorbeeld door middel van Patchwork of Reproductieve geneeskunde. Genderidentiteiten spelen geen doorslaggevende rol in ouderschap. Ouders kunnen mensen van alle genderidentiteiten zijn. Toch moeten „moeder“ en „vader“ exclusief blijven. De federale overheid blijft ouderschap baseren op voortplanting door „vrouwen“ en „mannen“ of hun potentiële vermogen om zich voort te planten. Geslachtsgemeenschap Paren hebben geen enkel recht op ouderschap (met uitzondering van adoptie). Het vaderschap kan zonder voorwaarden bij openbare akte worden vastgesteld. Het hangt niet af van een genetische band. Een vrouw (naast de moeder) kan echter geen ouder worden. Zelfs niet als het kind genetisch van haar afstamt. De huidige afstammingswet weerspiegelt deze realiteit niet adequaat en het wetsontwerp verbetert deze situatie niet.
Dr. Oldenburger pleit daarom voor:
- meer Flexibiliteit in afstammingsrecht,
- een sterkere oriëntatie op daadwerkelijk geleefde verantwoordelijkheid
- en de moed, sociaal en genetisch-biologisch ouderschap moeten gelijk behandeld worden.
- Particuliere spermadonoren mogen gezinnen niet destabiliseren
Spermadonatie is toegestaan in Duitsland, eiceldonatie is verboden. Een man kan privé sperma doneren en de moeder en (wettelijke) vader mogen hun ouderlijke status niet aanvechten. Een van de belangrijkste punten van kritiek van dr. Oldenburger betreft daarom de Geen wettelijke regeling voor particuliere spermadonatie voorzienWie bewust en bindend afziet van ouderlijke verantwoordelijkheid en anderen steunt in de vervulling van hun kinderwens via hun geslachtscellen, zou zelf geen (genetisch identificeerbare) ouder moeten kunnen worden.
➡️ Zonder een duidelijke wettelijke uitsluiting van vaststelbaarheid bestaat het risico van grote rechtsonzekerheid - ten nadele van bestaande gezinnen en vooral de betrokken kinderen.
- Onnodige juridische procedures voorkomen
Het wetsontwerp dwingt zogenaamde vaders (personen van wie het kind genetisch afstamt) om bestaande familieconstellaties aan te vechten door middel van een verzoekschrift tot nietigverklaring door de rechtbank, zelfs als ze beschermwaardig zijn en hun eigen verzoek niet succesvol zal zijn - alleen maar om de deadline te halen.
Dr. Oldenburger heeft kritiek: Dit leidt tot
- onnodig Emotionele stress voor kinderen
- vermijdbaar Kosten voor gezinnen
- een verzwakking van de Rechts- en statuszekerheid over wie de ouder is of zou kunnen zijn.
Conclusie: Modern afstammingsrecht heeft duidelijke richtlijnen nodig
Vanuit het perspectief van Dr. Oldenburger Het is duidelijk dat een modern afstammingsrecht
- de Zich consequenter richten op het belang van het kind
- Geef meer gewicht aan bereidheid om verantwoordelijkheid te nemen
- sociale realiteiten in plaats van formele categorieën kaart.
Het huidige wetsontwerp moet in die zin worden verbeterd.
Deutsch 
English (UK) 
Nederlands